11emîn Kongreya Tenduristiyê ya Mezopotamyayê îro 05.02.2026ê li Hewlerê bi amadebûna Serok Barzanî û beşdarbûna 800 bijîşk û pisporên herêmî û navneteweyî dest pê kir.

Di gotarekê de li ser bûyerên dawî yên li Rojavayê Kurdistanê, Serok Barzanî spasiya gelê Kurd kir ji bo coşa wan a ji bo Rojavayê Kurdistanê û got ku divê em li ser şer nefikirin û zilma zordaran qebûl nekin.

Serok Barzanî got: "Tirsa me ew bû ku şerê li Rojava veguhere şerekî di navbera Kurd û Ereban de. Kurdan ti demekî şer nedaye destpêkirin û êrîşî ti kesî nekirine."

Axaftina Serok Mesûd Barzanî ya Kongreya 11emîn a Tenduristiya Mezopotamya waha ye:

Bi navê Xwedayê Mezin û Dilovan

Destpêkê Ez dixwazim bi germî xêrhatina we hemûyan bikim û destxweşiyê li Sendîkaya Bijîşkî û Lijneya Mezopotamyayê bikim ji bo organîzekirina vê Kongreya 11emîn.

Ez dixwazim bêjim ku dil û deriyê Hewlerê her gav ji bo we û ji bo çalakiyên waha vekirî ye.

Hejmareke mezin ji bijîşkên ji her çar beşên Kurdistanê îro li vir in, ku ev ji bo me çavkaniya serbilindî û hêviyê ye.

Çalakiyên bi vî rengî pir, pir bi qîmet in. Guhertina zanîn û ezmûnê dê xizmetek mezin ji bo miletê me bike. We karekî pîroz kiriye. Ez we pîroz dikim û spasiya we dikim.

Karê bijîşk karekî pir pîroz e, jiyana mirovan rizgar dike. Karekî pîroztir tune. Ji ber vê yekê hûn pîroz in, ji ber ku erkê we erkekî pîroz e.

Ez ji we re serkeftinê dixwazim û em bi we re ne û bi hemî hêz û şiyana xwe piştgiriyê didin we.

Hejmarek bijîşk ji derveyî welêt (Diyasporayê) beşdarî vê dibin, û her weha ji her çar beşên Kurdistanê. Ev yek vê rastiyê nîşan dide ku heke derfet ji takekesê Kurd re were dayîn, takekesê Kurd ji mirovên din kêmtir nîne. Spas ji Xwedê re ku profesor û zanyarên mezin hene ku em pê serbilind in û em hêvî dikin ku Kurdên li derveyî welêt dê ji vê derfetê sûd werbigirin, ji ber ku gelek ji van kesan ji vê derfetê sûd wergirtine û zarokên xwe teşwîq bikin ku zanistê fêr bibin. Herwaha di her warekî de be zêde ne giringe ya giring dûr bikevin ji tiştên pûç û vala, dûr bikevin ji wan tiştên ku ziyanê digehîn wan bixwe û ji ber ew ziyan dibe ziyana gelê mirov bixwe.

Di heman demê de, fêrî wan bikin ku ziman, ax û neteweya xwe ji bîr nekin.

Birêzan!

Ez naxwazim pir wextê we bigirim, lê me hemûyan demek berê dît ku mixabin li Rojava karesatek mezin çêdibe. Ez naxwazim biçim nav hûrguliyan ka çima û çawa ev rewş çêbûye, lê wekî ku Ereb dibêjin, "Xwedê tiştê ku em jê ditirsin me jê biparêze". Tirsa min a herî mezin ew bû ku ew veguhere şerekî Kurd-Ereb. Hûn dizanin ku heke em vegerin dîrokê, Kurdan qet şer nedane dest pê kirin û hemî rêberên şoreşên Kurdistanê her gav ferman û rênmayî dane ku şerê me li dijî zordar e, ne li dijî neteweyê.

Çima dîsa waha lêhat? Ez ê nekevim nav wê hûrgiliyê. Di rewşek wisa de, divê mirov biryaran bide û dûrî hestan tevbigere. Me çi ji destê me dihat kir, em serbilind in, ji ber ku me dema ku pêwîst bû û şert û merc guncaw bûn Pêşmerge şandin, ew çûn Kobanî da ku li kêleka birayên xwe li dijî DAIŞê şer bikin û Kobanî azad kirin.

 

Rewş vê carê cuda bû, vê carê pêdivî bû ku agir were vemirandin. Spas ji Xwedê re û spas ji hemî aliyên ku alîkarî kirin re. Şer ne mezin bû û ne bû şerekî Kurd-Ereb. Tiştên xirab pêkhatin, lê pir, pir xirabtir dikaribû pêkwere. Di navbera birayên me yên li Rojava û hikûmeta Sûriyê de peymanek çêbûye. Em hêvî dikin ku ev peyman berdewam bike û me çi ji destê me dihat kir da ku pêşî li belavbûna şer bigirin. Ez dixwazim spasiya her Kurdekî li her çar perçeyên welêt û derveyî welat jî bikim ji bo yekîtî û ramana neteweyî ku bi tu tiştî nayê teqdîrkirin. Ev serkeftina herî mezin bû. Ji aliyekî din ve, ez dixwazim spasiya gelê Kurdistanê bikim ji bo alîkarî û coşa wan. Bi hezaran ciwan bi dilxwazî çûn û alîkariya birayên xwe kirin. Ez dixwazim spasiya hemû saziyên ku çûn alîkariya birayên xwe û xizmet pêşkêş kirin bikim. Bi taybetî, ez dixwazim spasiya Dezgayê Xêrxwaziya Barzanî û Wezareta Tenduristiyê ya Herêma Kurdistanê bikim ji bo xizmeta wan a ji bo birayên xwe li Rojava.

Ez hêvî dikim ku yekîtiya me li ser asta neteweyî dîtiye bibe bingeha pêşerojê û ji bo her bûyerek dibe ku di pêşerojê de çêbibe. Divê em li şer nefikirin, lê di heman demê de em zordariya zordaran jî qebûl nakin.

Em dua dikin ku rewş baştir bibe, birayên me û xwişkên me yên li Rojava jiyanek rehet bijîn û tişta ku ji destê me jî bê em teqsîr nakin û bê dudilî em dê alîkar bin.

Di derbarê bakur de, pêvajoya aştiyê salek an jî zêdetire berdewam dike. Me ji roja yekem ve piştgirî daye wê û em hêvî dikin ku ew bigihîje encamek ku dê ji her kesî re sûdmend be. Tenê ez vê dibêjim.

Derbarê rewşa navxweyî ya Herêma Kurdistanê û bi Bexdayê re, mixabin, piştî hilbijartinên par, ne Herêma Kurdistanê û ne jî hikûmet li Bexdayê nehat damezrandin. Gelek pirsgirêk hene. Em ê li Bexdayê bikin da ku em zû ji vê krîzê derkevin, hem li Herêma Kurdistanê û hem jî li Bexdayê. Lê gelek pirsgirêk hene.

Em hêvî dikin ku pirsgirêk û nakokiyên di navbera van dewletan de bi rêya diyalog û aştiyê çareser bibin, ji ber ku şer ji bo hemû mirovên herêmê û ji bo hemû aliyan zerer û ziyan e. hêvîdarim bi dîalogê pirsgirêk çareser bibin.

Di dawiyê de, ez ji bo vê kongreyê we pîroz dikim û piştrast dikim ku em ê bi hemû hêza xwe piştgiriyê bidin we û ji we re serkeftinê dixwazim. Divê em jî bizanin ku heke îradeya me hebe û baweriya me bi doza neteweya me hebe, her tim hevalên me hene. Heke îradeya me tune be, ne amade bin û baweriya xwe bi xwe neynin, kes dostê me nîne. Vê yekê baş bizanin.

Di dawiyê de, ez silavan ji bo giyanê hemû şehîdan û silavan ji bo hemû xwişk û birayên Kurd li her deverê ku ew lê bin dişînim. Ez ji we re serkeftinê dixwazim û ez hêvî dikim ku Kurdistan bextewar bimîne. gelek spas.

 

Basnews